Ana karakter olan İlhan gerçekten melankolik bir ruh. Kendisini spot ışığında görüp dünyayı kendi etrafında döndüğünü sanan bir karakter. Kitabı bitirmeye kendimi zorladığımı farkettim. Bu kitabı da yarım bırakıyorum.
Unuttuğum Bütün Akşamlar kendimle ilgili şunları farkettirdi: Karakterler gerçek hayatta arkadaşım olmalarını isteyeceğim türden insanlar değilse onları okumaya katlanamıyorum.
Bir diğer farkındalık ise artık kitapları yarım bırakma kararı alabiliyorum. Eskisi gibi başladığım bir kitabı ne olursa olsun bitireceğim kaygısı gütmüyorum.
ham meyveyi kopardılar dalından/
ve gittin
bırakıp aynalarda nasıl kaldımsa kendime
bu kez başka gittin söylemeseler bilmeyecektim
bir içim suymuşsun komşular görmüş
bakışların senin değilmiş sesin değişmiş
bu kez başka gittin söylemeseler bilmeyecektim
katranlar damıttın içime yaşamam sandım
en çok seni düşününce en olmaz yerinde gecenin
yüzler arasında senin yüzündü
beş duyumu yitirdim kaç zaman anlayan yoktu
yutkundum arsenik tadında yaşamam sandım
……………………………
şimdi
kurutulmuş gül mevsimidir kitaplardaki