oku/yorum
@zehranuraydin
İnsan.
~
Bıraktığım bağlantıdan kanalıma göz atabilirsiniz...
Şu anda okuduğu kitap
Düştür, düşülür; benim motto bu.Düşünce
Beşiktaş-Ortaköy arasındaki ağaçlı yolda yürür gibi hissettiren bir şey yaşamak istiyorum. Öyle işte ne bileyim, bir gecenin bir yarısında ansızın kalbe düşen uslanmaz hayallerden biri, biriciği.
Buralarda Yokken Karaladığım MısralarımEdebiyat
Kağıttan kulelerdi inandığım tüm gerçekler,
Birer birer yıkıldı, dağıldı tüm emekler.
Her söz, her teslimiyet sırtımdan vururken,
Kırık kalbimle gömüldüğüm derin çöküşler.
Dizlerimde derman yok, ruhum tükenmiş,
Ardı ardına kesen bir bıçak, henüz izleri silinmemiş.
Ki her yara bir iz bırakmış, kalbim kanar hâlâ,
Alaca karanlığa dalmışım ki, güneş bile sönmüş.
Vicdanlar kör olmuş, kötülükten büyük duvar,
Kulağıma fısıldar yalanlar, zehri ruhumdan akar.
Yankım boğulmuş, kaybolmuş alaca karanlıkta,
Ki çığlık atmak ister ruh, bekler orada ufuklar.
Omuzlarımda bir çuval, ağırlığı tarifsiz,
Her dem her sızı, ruhuma zincirlenmiş.
Kağıttan kuleler gibi yıkıldı tüm hayaller,
Bir enkaza dönüştü, zamana gömüldü sessiz.
Yazar: Zehranur AYDIN
Bir Tutam Perspektif Felsefesi DiyebilirizEdebiyat
"Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu aslanın bir ceylan yakalayıp yemesi sizi mutlu ederdi. Bir ceylanı gün boyu takip etseydiniz ve o ceylanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda o aslanın bu ceylanı yakalayıp yemesi sizi çok üzerdi. Yani başlangıç noktasını farklı seçersen, aynı olay kişide iki farklı yargı oluşturabilir. Bu yüzden kişinin içindeki adalet duygusu, hangi hikayeyi ne kadar süreyle takip ettiğine bağlıdır… “
