Bağırsam kimsenin duyamayacağı,
Sussam kimsenin fark edemeyeceği bir yerdeyim.
Aç olsam kimse doyurmaz,
Kitap olsam kimse açmaz,
Bir müzik olsam kimse dinlemez,
Kim ne anlar ki benim bu çaresiz halimden?
Bir uçurum kenarı bulurum kendime,
Adım atarım kimse tutmaz elimden.
Bulutlara uçsam,
Biri gelir de
Koparır kanatlarımın en derin yerinden.
Söyleyin bana,
Benim daha ne gelir elimden?
Kalbimin pervazında öylece oturmuş bekleyen el âlemin derdinden,
Benimkilere sıra gelir mi sahiden?
Omzumdaki kendinden hallice yükler,
Şahlanır da yükselir göklere,
Biri gelir de koyar omzuma yeniden.
- ZehraA., Kimse