Zehranur TAŞKIN
@zekcan
Savaşı kimin başlattığı, kimin haklı olduğu gibi mantık yürütmeler, boğucu hale gelen korku ve nefret ikilisi karşısında bütün anlamını yitirmişti.
Reklam
Zaten bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur.
Ömür boyu içinden çıkılmayan, her anın lezzetiyle dolup taşan bir sığınaktı, birbirimizde bulduğumuz.
'"Ada... Denizin dibine batmıştı; bu yüzden göçmen kuşlar binlerce yıldır yaptıkları gibi açık deniz aşarken, ayak basacak bir yer bulamadılar birer birer intihar ettiler, deniz hepsini yuttu.'" İnsanlar da sığınacak liman bulamadıklarında, alışkanlıklarının götürdüğü kapıyı çalıp da açan olmadığında tüm dertleri ve tasaları artık o kapının açılıp açılmayacağı olup çıkar. Çünkü dertlerini demlendiren ve yavaş yavaş süzen insanların hep var olacağı inancına sığınmayı tercih ederler ve bu inanç onları yer bitirir. Sonuçsa, kendini sarp kayalıklardan berrak sulara bırakabilme arzusuyla taçlanır.
Reklam