Zehranur TAŞKIN
@zekcan
Denizin yüzü, dalgalarla sallanan kuş ölülerinden görünmez oldu.
Reklam
Secundus Mınutıus Hora...
Bilirsiniz orta okul ve lise döneminde kitaplardan sınavlar yapılırdı ve Momo da benim için o kitaplardan biriydi. Ama bazı kitapların kendilerine ayırdıkları yer ve zamanları vardır, hatta hayatınızda çoğu şeyin yeri ve zamanı vardır. Tam hayat meşgalesine düştüğüm anda elime geçti bu kitap artık mutlu olmadan sadece hedeflerime ulaşmak için çabaladığım ve hatta hedefime ulaşsam bile çabalamaya devam edeceğim hedefler arasında kaybolmuşken Momo tutup çıkardı beni bu zaman oyunundan. Ben zamanın durduğunu hissettim bu kitapla bir an öncesi ile bir an sonrasında aklımda farklı fikirler dönüyorken hatırladım hayatın saatlerden ibaret olmadığını. Hiçbirimiz gerçekten mutlu değiliz, gerçek mutluluk ne onu dahi unutmuşuz. Kimse hayatından zevk almayı umursamıyor herkesin hedefleri idealleri var, ama bunlar nereye kadar devam edecek? Kimin için tasarruf ediyoruz zamanımızdan, bizim yaşamımızın duman adamları kim? (Benimki icra hocası) Neyse ki bu soruları kendinize sorup cevapları bir bir aldırmadan yakanızı bırakmıyor Momo.
Oysa toplumun kıyısında, kendilerine şiddet ve zulüm reva görülenlerin cephesinde olgunlaşan suçlar daha derin kopuşları seslendirirler.
Kopuş her zaman mutlak değildir, uyum nadiren mükemmeldir, boyun eğiş hiçbir zaman isyandan tümüyle muaf olamaz.