Zehranur TAŞKIN

Kendimize acımaktan boğulacak gibi oluruz. Kaybetmeyi, acı çekmeyi yaşamın gerçeği sayar, hatta gerekli görürüz.
Reklam
Oysa bu benim görülen değil bakılan, duyulan değil dinlenen biri olmak için tek şansımdı.
Gözlerini gökyüzünden ayırdığın an, fazla dayanamazsın.
İlkokul birinci sınıf kitabımı bile okuyamayan Hasan, beni rahat rahat okuyordu.
Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın.
Reklam