toplumsal normların kökeni biyolojiyse, o zaman çocukların babaya değil anneye ait olması gerekir çünkü bir çocuk doğduğu zaman annenin biyolojik ebeveyn olduğundan eminizdir.
Ona sempatik ve sevimli olmayı reddetmeyi öğret. Onun görevi başkalarına sevimli görünmek değil, kendisi olmak; dürüst ve başkalarının eşit olduğunu bilen bir birey olmak.
Kızları sürekli evlilik düşünen kadınlara dönüştürüyoruz. Oğlanlarsa evlilik düşünmeyen erkeklere dönüşüyorlar ve kadınlar bu erkeklerle evleniyor. İlişki otomatikman eşitlikten uzaklaşıyor çünkü iki taraftan biri için daha önemli bir kurum haline geliyor. Evliliklerin çoğunda kadının daha fazla fedakârlık yapmasına, eşit olmayan bir takası sürdürmek için kendine yabancılaşmasına şaşmamalı. Bu eşitsizliğin sonuçlarından biri, iki kadının herkesin önünde bir erkek için kavga etmesi ve erkeğin sessiz kalması. Sefil ve tanıdık bir durum.