Aylak Adam kitabını okurken içimde birtakım düşünceler belirdi. Bunu yazmak istiyorum: Sevmek alışkanlık, aşk yenilik midir? İnsan yüreğinde yeni oluşan bir kıvılcımı mı yoksa yıllarca tutkuyla yanan bir alevi mi yeğler? Sadece aşktan bahsetmiyorum. İnsan alıştığı insana alışamıyor bazen. Tuhaf bir cümle oldu ama gerçekten de insan alışamıyor alışmak,tanımak, zaman denen kavramlara. Ki insan en çok da kendine alışamıyor. Kendini bilmeyen bir gemi, denize nasıl açılamazsa insan da öyledir. Kendine alışmadığı için önce kendisine sonra da etrafındaki insanlara yabancıdır insan.