Zeliş:
"Biz ne zaman gelin olacağız Nenanne?" derken yaşmaktan duvağıyla uzun kirpiklerini süze süze bakardı sana.
Kucaklardın onu, yüzünü öper:
"Benim kızlarım gelinlerin en güzeli olacak. Önce büyüyecekler..."
"Ne zaman büyürüm Nenanne?" diye sabırsız cümlesiyle bakardı gözüne.
"Gönül kuşu doğru yeri yurt edinir. Gönlün sesini duyacak kadar büyüyeceksiniz." cümlen kuşlar aratırdı gönlümüzde.
Gönül kuşum yumurtasından çıkmış mıydı Nenanne?...
Neden yanmıyorum? Neden titremiyorum? Biliyorum: Ben İsmail'im. Babamın peşinat alıp söz verdiği Arap'a, küçük Zeliş'im yerine gidenim. Dağda mı, çölde mı, denizin ortasında mı hiç farketmez; boynuna bıçak çalınacak kurban benim. Teslim oldum.