(...) Elini burnuna götürdüğünde düştü yaprak.narin ve halsiz yaprağın düşüşündeki acizlige anlam yüklemek istemedi.onu düştüğü yerden alıp defterinin arasına koydu sadece.dalindan koparilan, yalnızca küçük anılarda kurumalarini sağlamak kadar iyilik yapılabilirdi...
Artık o gülhatmi idi...
İnsanlarin burunlarının ucunda dahi olsa farkedemeyecekleri Gülhatmi... Beş yapraklı Gülhatmi.. beş yürekli.. beş renkli!
(...)
Kitap küçük yaşta annesini kaybetmiş,babasinin eve getirdiği üvey anneden eziyet çekmiş ve sonundaezun olup bir edebiyat dergisinde çalışmaya başlayacak bir kızın hikâyesi... Hayatın ona yasattiklari onun karamsar ve içe kapanık bir birey olmasına sebep.. sebepti.. küçük bir kız çocuğuyla tanisincaya kadar.. kına çiçeğinden lakabını alan konuşma engeli olan küçük bir kız çocuğu... Onu gördükten sonra dertlerine dert dediği için kendinden utanan Gülhatmi...bundan sonra bambaşka biri olarak hayatına yön verecek...
Güzel kitap.okunmasini tavsiye ederim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tanzimat dönemi romanlarında genel olarak mutlu sonla biten bireysel konular işlenir. Konu yine bireysel. Tesadüflerin diz boyu olduğu bu olay akışı , dönemin diğer romanlari gibi mutlu değil mutsuz sonla bitti. Beni en çok tatmin eden de buydu sanırım. Bilmiyorum sonunda tüm gerçeklerin ortaya çıkması, iki aşığın hayatlarının son bulması , fitnatin evlilikten kurtulması benim için iyi bir son bile sayılabilir. Gercekler açığa çıkmayıp hayat boyu mutsuzluğa mahkûm olabilirlerdi düşüncesi kitabı elimden indirmeye sebep olabilecek bi kriter..Kitabın sonundaki gerçeklerin ardından olaylar mutlu bitseydi de çok bi çekiciliği kalmazdı diye dusunuorum. Kısaca kitap hojdır :) insan zihninde kolayca yer ediniyor...
