zenep

Reklam
Aşk Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin, Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin. Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır, bir güldürür; Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.
Sayfa 15
Bu nereden çıktı hiç bilmiyorum daha önce hiç karşılaşmadım. Ne asansörde ne koridorda ne de otoparkta. Hiçbir yerde. Merdivenleri zaten hiç kullanmıyorum. Kimse hiçbir zaman merdivenleri kullanmıyor. Zaten hiç kimse kullanmıyorsa neden merdivenler var? Süs için değil herhalde. Hiçbiri de güzel değil. Zaten kimse de gitmiyor. O zaman böyle bir binada merdivenler ne işe yarar? New York'ta gördük. Çünkü yangın gibi bir olayda ya da New York'ta gerçekleşen o olay gibi bir durumda, gördük ki insanlar, arızalanacağını bilseler bile asansörle daha hızlı inileceğini düşünüyorlar, çünkü bazı durumlarda insanlar asansörü geçip merdivenleri kullanmak yerine pencereden atlamayı tercih ediyor. New York'ta gördük. insanlar pencereden atlamayı tercih etti. En azından bedenler toplanıyor. Kırılmış dağılmış parçalanmış eti uç uca getiriyoruz ve bir beden elde ediyoruz. Bedeni buluyoruz. Bir kafa bile bir kol bile bir ayak parmağı bile bir beden ediyor. Artık yası tutulabilir. Çünkü New York'ta binaların içinde kalmış olanlar, içinde kalmaktan başka şansı olmayanlar var ya, buharlaştılar. Buharlaştılar. Buharlaştılar. Dua edilecek bir beden yok. Bu durumda tabii cenazeyi kaldırmak imkansız oluyor. Kaldırıyormuş gibi yapıyoruz ama bu cenaze olmuyor. işte tam burada, bedenin yokluğunda gerçek trajedi başlıyor.
Sayfa 200
Cesaret edemem tabii bunu söylemeye. Çünkü söylenmez. Öyle. An meselesi. Bir kelimeye bakar. Ama n'apalım.
Sayfa 197
Sakin. Sakinim diyor bana. Kendimi suçlayacağım hiçbir şey yok. İki elim cebimde, astara dayalı sakinim. Ve gülümsüyorum. Sakinim sen de sakin ol. Beni eyliyor. Beni acılarımın suyuna yatırıp terbiye ediyor. İstiyor ki, ben kendi kendime şey yapayım ve sonra . . . Et daha yumuşasın. Öyle denir ya. Televizyonda bir belgeselde görmüştüm adamın bir hala canlı bir sazan balığının kafasından zehrini aldı bir de baktım kızgın yağa attı ve doğranmış havuç ve kabakların bulunduğu bir tabağın ortasına koydu baktım. Kafa hala canlıydı. Göz parlak ve berrak ve solungaçları hala canlı, kıpkırmızı ama sazanın geri kalanı kızarmış, çıtır çıtırdı. Bir adam tabağı önüne çekti. Balığın parlak ve berrak gözleri ve hala nefes alan solungaçlarının karşısında, ustalıkla derisini yüzdü. İşte sen de diğerleri gibi beni öncelikle korkularımda kızartıyorsun.
Sayfa 188
Reklam