Tulpar
@zenginuyak
Oğullar ve Rencide Ruhlar kitabının devamı niteliğinde ancak önceki kitabı okumadan anlayamazsınız diye bir durum söz konusu değil. Aksiyon olarak gayet doyurucu, Alper Kamu'nun düşünce dünyasını daha yakından tanımış oluyoruz. Kimi yerlerde kocaman gülmenize yardımcı olacak yerler mevcut. Kitapta tek beğenmediğim yer hikayenin finali oldu. Her iki kitap boyunca okuyucuyu hem bu kadar meraklandıran hem bu kadar güldüren bir hikayenin sonunun bu şekilde olması beni mutsuz etti.Yine de gerçekten okunmaya değer bir kitap.
Reklam
Hüseyin Nihal Atsız
YAKARIŞ
...
Tasa mıdır yakarsa bir kurşun kalbimizi?
Ne çıkar süngülerle delinirse bağrımız?
Bu kurşunlar, süngüler öldüremezler bizi,
Belki diner onlarla ezeli kalp ağrımız.
Gözümüzde bir hasret parlayarak düşünce,
Toprak ana elbette bize açar kolunu.
Onun kadar düşünmez bizi hiçbir düşünce,
Kendi koynunda saklar can veren her oğlunu.
Yurt ve şeref uğrunda sen seril de toprağa
Varsın hiçbir dudakta anılmasın er adın!
Kan sızarak göğsünden huzuruna varınca
Iztırabı dinecek belki o gün Kür şadın.
...
Konu olarak ilgimi çekmesine rağmen belki çeviriden belki de yazarın dilinden ötürü beklentilerimin altında kaldı. Yaşadığı çevreyi anlatırken kullandığı detaylar fazla geldi. Şahsen, kitapta geçen bir yeri, kişiyi veya karakteri tanıtırken fazla ayrıntı verilmesinden hoşlanmıyorum, olayların ilerleyişine göre kafamda hayal edip canlandırmak bana göre daha keyifli geliyor ancak bu kitapta olayların yaşandığı yerler benim için fazla detaylandırılmış bu yüzden kısa bir süre sonra, her ne kadar devamını merak etsem de ilgimi kaybettim.
