Alice: Sürekli büyüyüp küçülür, kim olduğunu sorgular. Bu durum ergenliğe geçiş metaforudur.
Beyaz Tavşan: Sürekli geç kaldığını düşünür. Bu, yetişkin dünyasının zaman takıntısını, aceleciliği ve düzen baskısını temsil eder.
Tavşan Deliği: Alice’in deliğe düşmesi, bilinçaltına iniş metaforudur.
İç Beni ve Ye Beni: Değişim korkusunu temsil eder. Alice’in yiyip içtikçe bedeninin büyüyüp küçülmesi; ergenlik, beden algısı ve kontrol kaybı metaforudur.
Cheshire Kedisi: Bir görünüp bir kaybolur. Gerçekliğin kayganlığını ve aklın ne kadar güvenilmez olabileceğini anlatır.
Mad Hatter’ın Çay Partisi: Anlamsız toplum kuralları, sonsuz tekrar ve saçma görgü kurallarıyla dalga geçer. Victoria dönemi toplumunun aşırı resmiyetini ve yapaylığını eleştirir. Zamanın durmuş olması, monotonlaşan dünyayı temsil eder.
Kupa Kraliçesi: Otoriteyi ve zalim yönetimi simgeler. Anlamsız güç, korkuyla yönetim ve çocukların yetişkin otoritesini korkutucu algılaması metaforudur.
İskambil Kartları: Kimliksiz insanları temsil eder. Bireyselliği olmayan, yalnızca sisteme hizmet eden insanları simgeler.
Tırtıl: Kimlik ve dönüşüm temasıyla ilgilidir. Tırtılın sürekli “Sen kimsin?” diye sorması, Alice’in kimlik arayışını temsil eder. Kelebeğe dönüşmesi ise değişim ve olgunlaşma metaforudur.
Domuza Dönüşen Bebek: Sevgi görmeyen, kaba ve kaotik bir ortamda büyüyen çocuğun zamanla insanlıktan uzaklaşmasını simgeler.
Düşes: Çelişkili bir yetişkin figürüdür. Her olaydan ahlak dersi çıkarma çabası, Victoria dönemi yetişkinlerinin çocuklara zorla ders verme yaklaşımıyla dalga geçer.
Sahte Kaplumbağa: Victoria döneminde gerçek deniz kaplumbağasından yapılan pahalı bir yemeğe gönderme yapar. Karakter sürekli geçmişine ağlayan, abartılı derecede dramatik ve nostaljik bir figürdür. Bu da ezberci eğitim sistemi ve
Halide Ebibin kitabına tamamen tesadüf bir şekilde öğretmenler gününde başlamam…