"Zihinler uykuya yattı, tutkular birden birbiri ardına uyandı."
Haz acı ve utançla yaklaştı,
Zambaklardan bir taçla geldi hüzün.
Haz güzelim güneşi gösteriyordu;
Sevgili İsa, bilsen ne hoş parlıyordu!
Hüzün o bitkin eliyle,
Sevgili İsa seni işaret ediyordu!
Ezmeye çalıştığın bu insanlar ,senin muhtaç olduğun herkesdir.