Sizce her davranış "Bunu benden nefret ettikleri için yapıyorlar" ya da "Bunu beni sevdikleri için yapıyorlar" kategorisine mi giriyor? Arkadaşınızın davranışından hoşnut olmamanızın asıl noktası onun davranışını sevmemeniz, kişi olarak onu sevmemeniz değil. Fakat şu an arkadaşınızın her hareketini bir reddediş olarak yorumluyorsunuz. Ben: Ben hep öyleyim. Her tepki, "Beni artık sevmiyor olsa gerek," diye düşünmeme sebep oluyor.
Psikiyatrist: Yaptığı şeyi neden yaptığına dair pek çok açıklama olabileceğini düşünmek yerine doğruca en aşırı sonuca varıyorsunuz. Bu aşırı standartları başkalarına dayatıp duruyorsunuz. Aslında size işkence eden kendi düşünceleriniz.
Ben: Evet. Devamlı aşırı düşünceler geçiriyorum aklımdan, bu da daha sağlıklı bir ilişki arayışında olmam gerektiğini düşündürtüyor bana.
Psikiyatrist: Söz konusu ilişkiler olunca mutlak Karşınızdakinde sevdiğiniz bir özellik var diye onu her şeyiyle sevmek zorunda değilsiniz. Karşınızdakinin bir özelliğini sevmemeniz, onun zaman kaybı olduğu anlamına da gelmez.
Bence farklı düşünmeyi alışkanlık hâline getirmelisiniz.