fikirçiçeği
@zerdalibulutu
Burası benim rasathanem...
Fransızca mütercim
Araf
Bu aralar inciniyorum ağzınızdan çıkan her heceden,
Sözlerinizde eski muhabbeti görmüyorum, eski demeye de dilim varmıyor, bana göre hiç eskimezdi çünkü...
O eski inceliği, derinliği ve samimiyeti duyamıyorum,
Gözlerinizde o sevgi ummânı bana aksetmiyor artık, bana lütfetmiyor o göz bebeklerini...
Kaçırıyor bakışlarını benden, ve kaçıyor günden güne hiç beklemeden...
O eski nağmeleri duyamıyorum artık kalbinden,
Ya benim yüreğimin frekansları değişti ya da sizin bana olan sevginiz eksildi...
Mahpes
Kendimden fazla veriyorum, çok fazlasını...
Adeta sevgi ve ilgi görmek için dileniyorum, kendime olan saygımı dahi yitirecek kadar ...
Buna bir dur de ! Ruhun gül kokulu bir hücrede mahpus kalıyor, buna güzelleme yapamazsın!
Duvar
Beni üz, beni hırpala, yolundaki bütün çiçekleri ez ve kendine canavar dedir...
İnsan bağlandıkça zarar görüyor,
Çabadıkça vefâsızlığa mahkûm oluyor...
Hâlbuki göğsüme fısıldanan vesveselerden ve kaygılardan sıyrılmış olmayı ümit ediyorum,
Hiçbir evhâmın tesiriyle değil şuurlu aklımla düşüncelere daldığıma inandırmak istiyorum kendimi...
Yanılsamalar yön vermemeli, bana altın tepside ucuz egomun oyunları sunulmasın ne olur...
Sînemde karlar birikiyor, aldırmadan yola devam etsem de içime hüzünler yerleşiyor...
Bu kâinata sığamadım, kederli yüreğime sığdıramadım âlemi, kimse almadı beni yanına...
Uzak kaldım hep o soylulardan,
Issız kaldım, kaçtım kalabalıklardan...
Ve şu anda kendimin bile ücrâsında yaşıyorum, bir savaş veriyorum, kabul görme savaşı... Ama mağlup olacağımı hissediyorum...