fikirçiçeği
@zerdalibulutu
Burası benim rasathanem...
Fransızca mütercim
Bu bir reddiye değildir !
Cemil Meriç, 
Nurettin Topçu, 
Erol Güngör, 
Necip Fazıl Kısakürek veya 
İsmet Özel gibi isimler, İslam ve Müslümanlar hakkında epeyce düşünmüşler, eserler vermişler, tesirli sözler söylemişler. Kimisi Frankofon dünyayı çok iyi biliyor, kimisi Anglofon.
Kimisi batıyı hatmetmiş doğuya geçmiş, kimi afakı dolaşıp enfusa inmiş, kimi yüzeysel kalmış gibi deruni, kiminin üslubu çok yumuşak kiminin de kelimeleri kılıç gibi keskin. Hepsi bir şekilde İslam düşüncesiyle doğrudan ya da memleket meselesi olması sebebiyle dolaylı ilgilenmiş.
Ancak ortak noktaları Arapça bilmemeleri. Bu öyle geçiştirilecek bir mevzu değil. Cemil Meriç çok akıllı ve açık yürekli olduğu için bunu hayıflanarak itiraf etmiş. Çünkü Arapça bilmeden belli alanlarda düşünmenin, zamanı geldiğinde hesaba çekileceğinin farkında.
İslam hakkında yazan çizen Oryantalistler iyi kötü Arapça bilirler. Bazıları İbranice, Süryanice de yanı sıra öğrenir. Alman filozofları eserlerini yalnızca Almanca değil Fransızca bazen de Latince yazarlar. Bölgesel çalışanlar hakeza. 
Bernard Lewis mesela, Türkçe bilir.
Belki denebilir ki adamlar münevver şahsiyetler, çevirilerden beslendiler. Pek öyle değil. Önemli eserlerini verdikleri dönemlerde pek çok İslam klasiği ne Türkçeye ne de Batı dillerine tercüme edilmemişti. Bu durum, onların değerini tabi ki düşürmez. Sorun bizim bakış açımızda.
▫️Derdim bu kişilerle değil. Başka isimler de eklenebilir girişe. Hepsinin kendince değerli katkıları var, malum. Ama bu kişilerin üzerine talip olmadıkları halde büyük bir İslam düşünce mimarisi ödevi yüklemek zulüm olur, yakışık almaz. Buradan öyle bir Anadolu İslamı da çıkmaz, çıkmamalı da.
Bu memleket, maalesef düşünen insanları rahat bırakmıyor. Ya siyasete sokarak ya idareci yaparak ya hakettiğinden fazla itibar ederek ya gereksiz bir misyon yükleyerek ifsat ediyor. DüşünenDin
Cemil Meriç, Nurettin Topçu, Erol Güngör, Necip Fazıl Kısakürek veya İsmet Özel gibi isimler, İslam ve Müslümanlar hakkında epeyce düşünmüşler, eserler vermişler, tesirli sözler söylemişler. Kimisi Frankofon dünyayı çok iyi biliyor, kimisi Anglofon.
Kimisi batıyı hatmetmiş doğuya geçmiş, kimi afakı dolaşıp enfusa inmiş, kimi yüzeysel kalmış gibi deruni, kiminin üslubu çok yumuşak kiminin de kelimeleri kılıç gibi keskin. Hepsi bir şekilde İslam düşüncesiyle doğrudan ya da memleket meselesi olması sebebiyle dolaylı ilgilenmiş.
Ancak ortak noktaları Arapça bilmemeleri. Bu öyle geçiştirilecek bir mevzu değil. Cemil Meriç çok akıllı ve açık yürekli olduğu için bunu hayıflanarak itiraf etmiş. Çünkü Arapça bilmeden belli alanlarda düşünmenin, zamanı geldiğinde hesaba çekileceğinin farkında.
İslam hakkında yazan çizen Oryantalistler iyi kötü Arapça bilirler. Bazıları İbranice, Süryanice de yanı sıra öğrenir. Alman filozofları eserlerini yalnızca Almanca değil Fransızca bazen de Latince yazarlar. Bölgesel çalışanlar hakeza. Bernard Lewis mesela, Türkçe bilir.
Belki denebilir ki adamlar münevver şahsiyetler, çevirilerden beslendiler. Pek öyle değil. Önemli eserlerini verdikleri dönemlerde pek çok İslam klasiği ne Türkçeye ne de Batı dillerine tercüme edilmemişti. Bu durum, onların değerini tabi ki düşürmez. Sorun bizim bakış açımızda.
▫️Derdim bu kişilerle değil. Başka isimler de eklenebilir girişe. Hepsinin kendince değerli katkıları var, malum. Ama bu kişilerin üzerine talip olmadıkları halde büyük bir İslam düşünce mimarisi ödevi yüklemek zulüm olur, yakışık almaz. Buradan öyle bir Anadolu İslamı da çıkmaz, çıkmamalı da.
Bu memleket, maalesef düşünen insanları rahat bırakmıyor. Ya siyasete sokarak ya idareci yaparak ya hakettiğinden fazla itibar ederek ya gereksiz bir misyon yükleyerek ifsat ediyor. Düşünen