Öncelikle bu kitap ahmet ümitten okuduğum ilk kitaptı. Kendisininde ilk kitabı olduğundan habersizdim. Eğer haberim olsaydı kesinlikle almazdım. Öncelikle kitap hakkında olumlu eleştirilerim şu şekilde, kitabın dili bir polisiye romanından bekleyebileceğinizin çok çok üzerinde olacak kadar akıcı ve sade. Okurken hiç sıkmıyor ve zihni yormuyor. Ayrıca olayları birinci kişi ağzından okuduğumuz içinde ana karakterin düşünce yapısıyla aramızda bir duvar olmadan karşı karşıya geliyoruz. Kitap okurken sıkmıyor ancak sürükleyici değil. Bir cinayet veya polisiye romanından beklenenin çok altında olacak kadar heyecansız. Neredeyse kitabın son 5 sayfasına kadar rastgele bir adamın günlüğünü okuyormuş gibi hissettim. Zerre kadar kalp çarpıntısı yok. Ters köşesi yetersiz ,sonu oldu bittiye gelmiş gibi ,ana karakterde taşların yerine oturduğu kısım 280 sayfalık düşüncesel sürece göre fazlasıyla kısa ve yüzeysel. Olay örgüsü kitabı 3 günde bitirmeme rağmen unutturacak kadar karışık ve rastgele dağıtılmış. Fakat Ahmet Ümit'in üslübündan mıdır nedir garip bir büyüyle beni içine çekti ve ana karakterden nefret etmeme rağmen kendini okutturdu. Aslında asla 5 puan verdiğim bir kitabın yazarına tekrar şans vermem ancak şundan eminim ki Ahmet Ümit'e vereceğim ve bu sefer hayal kırıklığına uğramayacağım.