O hâlde; iyiliklerini sayıp dökmenin kınandığı, iyilik yaptığında o iyilik sebebiyle bir beklentiye girmenin yasaklandığı ve başkalarına göstermek için iyilik yapmanın inkârcıların bir vasfı olarak anlatıldığı bir kitaba ve gürültüsüz patırtısız güzelliği asaletle taşıyan bir Peygambere (sav) gönülden inananlar olarak, "imaj devri"nin PR ürünü insanlarından birine dönüşebilir miyiz?