Yaşadığım anları o an yaşıyormuş gibi hissetmezdim kendimi. Sanki uzaktan o anı seyrediyormuş gibi hissederdim. Gövdem tıpkı bir başkasının gövdesi gibi bir tiyatro sahnesinde şimdiyi yaşarken, ben biraz uzaktan kendimi ve Füsun'u seyrederdim. Gövdem sanki bugündeydi ruhum ise ona uzaktan bakıyordu.
Çevremizdekilerin neşesini paylaşıp,onlara neşe katmayacaksak,onlardan uzak durmalıyız! Onların ruhları zalim bir tutkunun eline düşünce ya da kalpleri kederle dolunca,onları ufacık da olsa raharlatabiliyor muyuz?
Ve dostum,bu küçük meselede de bir kez daha gördüm ki,yanlış anlaşılmalar ve ihtimaller, dünyada şerden ve günahkârlıktan çok daha fazla kötülük getiriyor.