Ebedi uykuları için mezara indirdiğimiz ölüler çürüyorlar, ama kafamızın içindekiler, yaşadıklarımız yok olmuyor.
Sayfa 123
Bir çocuğun cinayet işlemesinin nedeni olamaz, kaybolmasının nedeni olmadığı gibi. Anne babası ilgilenmediği için mi? Hayır. Bu kayboluş sürecinin aşamalarından biri sadece.
Sayfa 168
Kaybolduğum anı çok iyi anımsıyorum. Çok farklı koşullarda kaybolduğum oldu, ama kaybolduğum anlar hep aynıydı. Kaybolduğumu aniden anlıyordum.Yavaş yavaş kaybolan çocuk olmaz, bir an dönüp bakar ki hiç bilmediği sokaklara girivermiş, artık kayıptır. Yürürken sürekli tanıdık evler, park ve yollar vardır. Ama bir köşeyi döndüğünde manzara aniden ve tamamen değişir. Şimdi anımsıyorum da, o anlardan korkardım, ama severdim de.
Sayfa 164
"Kenci, ben sana şimdiye kadar sürekli yalan söyledim. Bunun nedeni beynimin sakat olmasından, anılarımın kendi içimde doğru dürüst birbirine bağlanmamasından kaynaklanıyor. Birbirine bağlanmayan sadece anılarım değil, kendim, şu vücudun içindeki kendim bile tek kişi değil, birçok kişi var ve asla birbirleriyle bağlı değiller. Şimdi konuşan kişi gerçek kendim olsa gerek..."
Sayfa 130
Bir seferinde böylesi adamların özelliklerini Cun'a anlatmaya çalışmış, ama doğru dürüst anlatamamıştım. Bir şeylerden vazgeçmişlerdir, onurlarını bir kenara atmışlardır, kendilerini kandırmaya devam ederler, duygusuz olurlar..
Sayfa 108