Dünde yarını...
@zerya
okumak: belki mavi gökyüzünü bir çift göze sığdırmaktır...
Şu anda okuduğu kitap
Babam öldü. Gökyüzü yere indi. Babam sustuğu bütün sözleri götürdü. Toprağın gökyüzünden büyük olduğunu o gün öğrendik.
Yaşlanmanın da ötesinde, insan zaman kılığında bir ölüm hecesiymiş...
Bu çocuk her kafesin bir tahta çubuğunu o kadar gevşek bırakıyor ki hafif zorlasan ya da biraz zaman geçse kendiliğinden yerinden düşecekmiş gibi duruyor. Yani kuşun kanadı gövdesi biraz hızlı çarpışsa tahta düşecek. Böylece kuşun çıkabileceği bir aralık oluşacak kafesin içinde.
'Niye yapıyor böyle, bu deli oğlan'
'Kuşların kaçabilecekleri bir aralık olsun diye.
Tıpkı Kendi hayatındaki gibi...
Her kafesten kurtulabilmenin bir yolu olsun diye...'
Doğrunun ne olduğunu biliyorsan, onu taşımanın zorluklarını da göze almalısın.