Bardağı yere vurup paramparça ediyorsun. Ardından bardağın kırık tarafıyla su içmek istiyorsun. Sonra dudağın kanayınca şaşırıyorsun. Eşyanın doğası bu. Kırdıysan kanar. Tamir etmediysen keser. Sonuçlarına katlanırsın. Konu da asla bardak değil bu arada.
Her insan kendisi olması karşılığında topluma bir bedel öder. Az ya da çok ama mutlaka bir bedel... kimse bedelsiz kendi olamaz. Bu bedel çoğu kez yalnızlıktır.