•VaNesSa♡
@zeynarmy
《I’m 50% tired 50% happy》<FANGİRL>
《Delirmek gibi bir planım var》
《No, this isn’t a dream. This is my reality》
♡Gerçek dostlar yıldızlara benzerler
<Brom, meryemim, nefesim, sametim, yavuzum, nursenim, ayşegülüm>
Okul öncesi öğretmenliği (hayalim)
Lise
uzay
4 Temmuz
386 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Beyza Alkoç'un 3391 kilometre’nin 2. Kitabı olup bir o kadar da güzeldi. Ege’nin İzmiri bu kadar çok sevmesine ne demeli peki?
İtiraf etmeliyim ki, sıfır kilometre bende daha büyük izler bıraktı, daha çok ağladım, onunla ilk kez inandım mesafelerin ne sevmeye, ne kavuşmaya engel olamayacağinı.. Tam 3391 kilometre öteden, farklı şehirden bile değil, farklı ülkeden sarıldı Ege İzmirine, bir mesajla başladı Ege Izmir aşkı ve öğle de devam etti. Mesafeler sevmeye engel degil arkadaşlar, engel oluyorsa bahanelerdir. Bu büyük aşk büyüdü, büyüdü ve artık Egeyle Izmir aynı sehirdelerdi.. üstelik aralarında tam tamına sıfır kilometre vardı. Düşune biliyormusunuz aşkın büyüklüğünü?
Kitabı okurken beni hüzünlendiren sebeplerden biriyse Ege gibi kimsenin beni sevemeyeceği korkusu ve burukluğuydu aslında. Bu iki kitap öğretti bana her birimizin içinde birer ışık perisinin olduğunu ve içimizdeki ışığını yakmanın kendi ellerimizde olduğunu.. Sanki o aşkı bende yaşadım onlarla, bende üzüldüm Egenin yokluğunda, İzmirin çırpınışlarında hep kendimi gördüm. Bundan sonra hep göğe bakıp, yıldızları seyredeceğim ve onları ne kadar ozledigimi söyleyecegim.
"Göğe bak Ege, İzmir seni özledi.."
Bizi seven her zorluğa katlanır, mesafeleri de aşar, yanımızda olmayı da başarır, sevmeyen mesafeleri, engelleri bahane edip kaçar. Bu hikayeyle yeniden anlamış oldum.
Reklam
Bir Mesafe Aşkı Hikâyesi
Yağmur böyle güzel yağar mı bir daha şimdi çıkıp ıslanmazsak?
“O gün, bana ‘Sinemaya gidelim mi?’ diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan… Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkânsız olduğunu bile bile ‘Sinemaya gidelim mi?’ dedi…”
Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu almadığınız, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce, hatta denizlerce, adalarca ve şehirlerce uzakta olan bir insana âşık olur muydunuz?
Kendinize yapar mıydınız bunu?
Bu hikâye, uzak bir ilişkinin hikâyesi! Birbirlerini görmeden ve duymadan, aylar boyunca gece gündüz konuşan; birbirlerine bu kadar uzak, ama bir o kadar da yakın olan; aralarına giren onca kilometreye rağmen birbirlerine âşık iki insanın hikâyesi! Burası bizim gezegenimiz, burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz…
“Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Gözlerim kapalıyken de görebiliyorum seni. Zaten seni gözlerim kapalıyken görebiliyorum sadece…”
ilk öncelikle bu kitabı herkese tavsiye ederim zaman ve mekan tanımayan yazarın olağanüstü bir şekilde yeteneğini ortaya koyduğu bir eserdir eserimiz 736 sayfa olabilir ama sadece 7 günü anlatmaktadır polisiye bir romandır okurken asla sonunu tahmin edemiyorsunuz olay örgüsünü harika birşekilde bağlayıp altına imza atmıştır
