Zeynəb Fərəcli
@zeynebff
Tüm çiçekleri kopartabilirler,ama yine de baharın gelmesini engelleyemezler!(Pablo Neruda)
Bütün insanlarda iyiyi kötüden ayıran çatlak, en derinlere ulaşmakta ve toplama kampının açığa çıkardığı uçurumun dibinde bile görünmektedir.
Nietzsche’den alıntı yaptım: “Was mich nicht umbringt, macht mich starker." (“Beni öldürmeyen şey, beni daha
da güçlü kılar.”)
Acının, başarıya yönelik gizli fırsatlarını kavradık; bu fırsatlar, şair Rilke’nin şu dizeyi yazmasına neden olmuştu: “Wie viel İst aufzuleiden!” (Bitirilecek ne kadar çok acı var!)
Spinoza’nın Etika’da dediği gibi: “Affectus, quipassio est, desinit esse passio simulatque eius claram et distinctum formamus ideam.” Yani, acı duygusu, buna ilişkin net ve kesin bir tablo oluşturduğumuz an, acı olmaktan çıkar.
Gönülsüz ve sıradan olanlarımız için ise Bismarck’m şu sözleri geçerli olabilir: “Yaşam, bir dişçiye gitmeyebenzer. Her an, daha kötüsünün henüz yaşanmadığına inanırsınız, oysa zaten yaşanmış bitmiştir.”