Salihler Bahçesi...Din
Puan vermedi·595 syf.·
2021 8. kitabı
Bir kişiye bile olsa vesile olması niyetiyle hadis okuma hususuna değinmek istiyorum.
Amacım riyazüs-salihîn'i değerlendirmek değil, haddim de değildir. Sitede eskisi kadar kitap incelemelerinin okunduğunu ve önemsendiğini de pek düşünmüyorum. Lakin insan kendisi istifâde ediyorsa başkalarına da vesile olmak istiyor. Herhangi bir tâhsilim olmadığı için ilmi cihetten konuşamam fakat hadis okumak hayatımda bambaşka pencereler açtı bana. Kezâ okuyan arkadaşlarımla konuştuğumuzda da hemfikiriz bu hususta. İşimiz, alanımız ne olursa olsun takip ettiğimiz bir hadis okuma programımız olmalı. Hayat öyle hızlı geçiyor ki. Meşguliyetlerimiz, okulumuz, rızık derdimiz, ailemiz efrâdımız.. aslında biz de bu telaş içerisinde kaybolup gidiyoruz. Yaşadığımız sıkıntılara, sosyal hayatımıza, insanî ilişkilerimize ve hayata dair birçok şeye dair Resulullah'ın bizlere söyledikleri var..
Okuduktan sonra dertlerim azalmadı ki dertsiz bir dünya mümkün değil. Fakat nasıl o dertlerle başa çıkabileceğimizi gösteriyor hadisler bize.. Efendimizin başımızı okşaması, günlük olarak onla dertleşme gibi düşünün.
Riyazüs-salihîn en anlaşılabilir umuma hitap eden bir kaynak. Hadislerin şerhleri de mevcut altlarında. Tabii ki daha başka hadisleri ihtivâ eden mûteber kaynaklardan da istifâde edebilirsiniz. Resûlullah'ın hadislerinin inkâr edildiği şu zamanda okuyup hayatımıza geçirebilirsek biiznillah rıza-i ilahî yolunda en güzel işlerden birini yapacağız. Fiyat olarak maalesef pahalı ciltli eserler.. fakat biraz kısarsak kendimizden inşallah cennette Resulullah'ın şefaatine nâil olacağızdır kim bilir.. YouTube üzerinden ehl-i sünnet hocalarımızın derslerinden de istifâde edebilirsiniz elbette. Ben almadan evvel o şekilde ilerledim. Dilerim ki tahkîkî manada hayatımıza geçirenlerden oluruz.
Son olarak;
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Meşakkat ve zahmetle kavuştuğun şeyi, her şeyden çok seversin. Emeğinle ekmek kazanmak ve birinin kalbine vâsıl olmak için emek vermek, ikisi de aynı güzellikte ve aynı paha biçilmezliktedir. Günübirlik düşünen heveskâr kalpler, zahmetle yürünen yolları kavrayamazlar*
hayatımın en zor dönemlerinden geçiyorum. bazen isyân noktasına varıyorum. şu kaldırımdaki taş olsaydım diyorum. olsaydım da bu kadar yüreğim acımasaydı. kalbime ağır geliyor. sevdiklerimle imtihan olmam.. anneme eskisi gibi sarılamayışım.. nazımı çekecek sağlıkta olmaması mesela. benim için hep güçlüydü o. şimdi ise..
bu hayatta çözemediğim kaygılar ve endişeler. bıraksam yükümü, şu halatın iplerine sıkıca tutmak yerine biraz serbest bıraksam ellerim bu kadar yara almayacak. herkesin hayatında eksiklikler, yarım kalanlar ve hayal kırıklıkları var ama öyle bir ân geliyor ki o bile gözüne gelmiyor insanın senden esirgenenleri insanların üzerinde görüp şu dünyada bir yerim yokmuş diyorsun.. ben büyüdüm Allahım ve büyümek bu kadar canımı yakmamıştı. sabırlı olamamak ümitsizlik bataklığına düşmek öyle üzüyor ki beni. imtihan bir fırsattır.. affedilmeye ve günahların dökülmesine.. afiyet istiyorum senden Allahım.
benden inancımı alma Allahım.. umudumu alma. tekrardan yeşersin gönlümde. benim için gizlenen mutluluğa kavuştur kalbim teselli bulsun.. katından bir rahmet gönder..
Nureddin hocam bir hâtırasını paylaşmıştı..
Babası Hilmi Hocaefendi ile Mahmut efendi Hazretlerini ziyarete gitmişler. Nedeni ise Hoca Efendi’nin ardı ardına başına gelen musibetler. Kendisi ağır hasta imiş. O zamanlar damadı caminin içinde şehit edilmiş. Kızı ağır bir kanser vakasından yıllarca ızdırap çektikten sonra vefat etmiş. Hanımı da uzun yıllar süren bir yatalaklıktan sonra kızından daha önce ölmüş.
Konuşmakta zorlanacak kadar yorgun bir bedeni varmış..
Hilmi hocayla uzun bir geçmişleri olduğundan Efendi hazretleri ile aralarında tatlı bir muhabbet etmişler. Hocamız da o muhabbetten istifade etmiş. Söz arasında Hilmi Hoca kendisine demiş ki:
‘Efendi hazretleri!
Dünya sizi epeyi bunalttı. Allah Teâlâ size sabır ihsan buyursun.’
Mahmud Efendi bu söz üzerine Hilmi Hoca'ya şöyle demiş:
‘Hafız efendi!
Ama dünya tam da Mevlamızın tarif ettiği gibi değil mi, başka türlü mü bekleyecektik?’
"İnsanlar beni hayırlı biri sanıyor halbuki Sen beni affetmezsen ben insanların en kötüsüyüm..."