“...Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar,canları sıkılır.Çünkü,efendim,herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.”
-“Yaşam aynen bir tren gibi.Uzayıp gidiyor.Ve geçip gitmesi de çok iyi aslında.”
-“Niçin ?”
-“Çünkü trenler eninde sonunda yolcuğun sonuna ulaşırlar matmazel;bunu ifade etmek için dilinizde çok hoş bir özdeyiş var.”
-“Sevenlerin yolu bir gün mutlaka kesişir.”Lenox güldü. “Bu benim için hiçbir zaman gerçek olamayacak,”
-“Yoo hayır, bu doğru.Gençsiniz,hayta hissettiğinizden de daha genç.Trenlere güvenin matmazel,lokomotifteki makinist her zaman le bon dieu (tanrı).”