Zeynep
@zeynep7017
yazar ve çevirmen adayı
Üniversite öğrencisi
61 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Evet hikaye, betimlemeler, karakterlerin içtenliği çok samimi ve okurken keyif alıyorsunuz ancak Steinbeck severi olarak, bu kitabı pek de beğendiğimi söyleyemeyecegim. serinin ilk kitabi olan Yukarı Mahalle çok daha güzeldi ve okurken daha fazla keyif vermişti. umarım tatlı persembe de onunkisi kadar keyif verir.
Reklam
Her zaman ki gibi Hüseyin Rahmi Gürpınar kitabı. Toplumun eksikliklerini ve bağnazlıklarını güzel bir dille eleştirmiş
Örneğin; yapılan günahların, zinaların depreme, doğal afetlere sebep olduğunu düşünenleri kinayeli bir şekilde eleştirmesi,
20.yyda Türk kadınlarına toplumun bakış açısı, kadınların bulunduğu mevkiiye karşı olan eleştirileri, bunları hikâyenin baş karakteri Feriha'nın ağzından pek düşündürücü bir şekilde aktarması ve bunu, o zamanın hakim sürdüğü o bağnaz düşünce sistemi altında oldukça cesur bir şekilde yazabilmesi ve bunun gibi toplum eleştirileri...
Benim bir kitapta okumayı en çok sevdiğim şey, kurgunun içinde toplumsal bir mesaj veya eleştiri olması, ana fikrin bizi etkileyip yaşamımıza katkıda bulunması veya gerçeklere karşı uyandırması.
Hüseyin Rahmi nin kitaplarını okurken de bunu doruklara kadar hissedebiliyoruz. Bu benim yazarın 3. okuduğum kitabıydı ancak hala aralarında Mürebbiye en güzeli.
Fakat bu kitapta okurken zevk aldığım güzel bir eserdi.
Benim gözümde yazılmış en güzel roman. Nasıl beğendiğimi yazsam sayfalar süreceğine eminim.
Don Quijote romanı, hem konusu hem sürükleyiciliği itibariyle oldukça başarılı ve övgüleri layık bir roman. Okurken kendinizi 17.yy İspanya'sında hissediyor, iki karakterimizle birlikte sizde serüvenlere atılıyorsunuz. Olaylar ilmek ilmek işleniyor ve hep daha fazlasını okumak için sayfaları çeviriyorsunuz.
Romanın içinde roman denebilecek tadına doyulmayan hikayelerle karşılaşıyoruz. Bazıları hikayemize de dahil oluyor. Benim en sevdiğim hikayelerden biri Marcela'nın öyküsü olmuştu.
Benim, bu kitabı sevmemdeki en büyük etken, Cervantes'in yazım dili, olayları ele alışı, üslubu, sade ve anlaşılır dili, bir paragrafta anlatılacak şeyi, büyülü sözcükler seçerek, tek cümlede anlatması. Bir insan nasıl tüm evrene hakimmiş gibi bir dil ile, kalem ile yazabilir? Cervantes'in dehası, kitabında üç yazar (Badincani-Çevirmen-Anlatıcı) varmış gibi yazmasıyla, karakterlerimizin ikinci ciltte kendi hikayelerinin yazılmasının farkına varmasiyla, hatta yazara atıfta bulunmasıyla ölçülebilir.
İlk ciltte, dileklerin kabul olduğu ve bütün mutlulukların açığa çıktığı bir han vardı. Herkes hayatının yegane mutluluğunu o handa bulmuştu, o kısmı çok beğenmiştim.
İkinci ciltte ise, okurken tek sinir olduğum nokta Dük ve Düşes'in başrollerimizi alaya alması, oyuncak haline getirmesiydi...
Alt metin hakkında:
Cervantes Don Quijote'u çağların değiştiği, toplumun değer kaybettiği, idealizmin yok olduğu, yerini materyalizme bıraktığı, matematiğin ve bilimin hüküm sürdüğü zamanda yazmıştır. Çağdaşları gibi, bu değişim hakkında ikilemde kalan Cervantes romanında iki çağı, iki kavramı bizlere Don Quijote ve Sanco Panzo aracılığıyla sunar.
Don Quijote eski değerleri temsil ederken; sanco ise materyalizmi,
Sanat için toplum anlayışıyla eserler veren Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın, hem güldüren hem düşündüren kitabı.
Kitabın son iki üç sayfasında yaptığı sert eleştiriler, 100 yıl öncesinden bir farkımız olmadığını, hala batıl inançlara sahip olduğumuzu, sorgulayamadığımızı, hakikati yalın bir gözle, milletçe göremediğimizi yüzümüze çarpıyor...
Hikayenin konusu etkileyici, ilginç ve güzel. Her yaşama dokundukça, gitar tellerinin maviye dönmesi kısmı da çok etkileyici.
Karakterimizin doğumundan ölümüne dek tutkuyla bağlı olduğu müziğe, dokunduğu hayatlara, şöhrete kavuşmasına, sahnelerden uzaklaşmasına, aşkına ve sonunda müzikle birlikte can vermesine şahit oluyoruz. bence insanı alıp farklı bir yere götürüyor.
Yazarın, Cennette Karşılaşacağınız Beş Kişi kitabını beğenip bunu da aldım, biraz beklentimi karşılamadı, ama beğendim yine de.
Reklam