zeynep

zeynep
@zeynep_________
Onu düşünmekten kendimi alamıyorum, şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağının bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gittikçe soğuyorum insanlardan. Kendimden soğuyorum. Bu bir nevi ölüm.
Tanışmamış, hiç sevmemiş, Unutmuş Gibi yapıyorum, değişiyorum. Özür dilerim yapmalıyım, yoksa yine öl desen ölürüm ama zaten öldüm’ 🌫
Bize sözlerimizden çok, yüreğimizden anlayan gerek’
Göğsümden taşan kuş sürülerine anlatıyorum, bir sevdadan döne döne nasıl vazgeçildiğini’