Zeynep benli
@zeynepbenliii
Yaşam düşe dalar, yaşam acı çeker...
Reklam
Kitabı okurken yazarımızda bir Schopenhauer karamsarlığı gördüm. Hayatını çocukluğundan itibaren insanlardan izole yaşayan yazar, kendine kitaplardan ve hayatın gizemini çözmekten yana hırslardan oluşan bir iç dünya yaratmış ve bu küçücük dünyasında mutlu olmakla yetinmeyip hep mükemmeli arayan bir insan modeli olmuştur.
Hayatın ve varlığın anlamını sorgularken sonucun tamamen hiçliğe gittiğini görmüş ve buna rağmen hayattan ve merak etmekten, araştırmaktan vazgeçmemiştir.
Okumak, benim için en büyük mutluluk ve en güvendiğim avuntum olmuştu.
İnsanlar! Sizinle yakınlaştım ama yine de sizi sevmiyorum. Sizi sevemem. Beni sinirlendiriyorsunuz, sizi itici buluyorum.
Çocukluğumdan beri kendimi, nedendir bilmem, korkunç derecede yalnız ve farklı hissettim.
Reklam