Benimle de kavga etsinler istiyordum. Böylece onlardan biri olacaktım. Ne ki bana her zaman kibar, handiyse mesafeli yaklaştılar. Ayrılacağımı söylediğimde kimse şaşırmadı. İşin aslı, param vardı. O yıllarda iki şey öğrendim. Garsonları kızdırmamak gerekir ve bir yere ait değilsen değilsindir.
O an, bütün açıklığıyla gördüm. Bir an gelecekti, hayatın bir zamanı gelecekti. Orta ile sonu arasında. O ana dek ne yapmış olursan ol, ne yaparsan yap. Bütün geçmişinden pişman olduğun gün, öyle ya da böyle, gelecekti. İşte o gün geldiğinde bu anı anımsamalıyım, diye düşündüm.
Lise, "İnsan her zaman nazik olmalı. Bu belki de son şanstır," diyor. "İnsan her an karşıya geçerken çiğnenip ölebilir, hatta kaldırımda dururken bile, her an, bilemeyiz ki! Bu yüzden her zaman nazik olmalıyız."