İnsan ne kadar çok şeye ihtiyaç duyarsa yüreğinde o kadar çok arzu taşır. Arzuları çoğalan bir kimsenin hırsı da çoğalır. İhtiyacınız olduğunu düşündüğünüz şeyleri elde etme arzunuzun hırsı sizi tüketiyor bu hırs gözlerinizi kör ediyor. Birbirinize karşı merhametsiz oldunuz. Aranızda adaleti de gözetemiyorsunuz. Mahkemeleriniz, hamamlarınızdan daha kalabalık...
"Öfke şiirin varoluşunun gizli duygusudur; kimi şiirde Ahmed Arif'te olduğu gibi yüze çıkar, kiminde gizliliğini korur. Bu bağlamda öfkesiz şiir olmaz."
İnsanlar, emin oldukları şeylerden şüphe etmezlerdi; peki ama şüphe etmedikleri şeylerden nasıl emin olabilirlerdi?
Doğru olanın doğruluğuna, yanlış olanın da yanlışlığına giden bütün fikir yolculukları, hep bir şüphe ile başlamaz mıydı?
"Bilgiye, hikmete, aydınlığa giden yollara, hep bir soru ile çıkılırdı. Sorulardan korkmamalı, onları bir engel olarak görüp etraflarından dolanmaya, yahut üzerlerinden atlamaya kalkmamalıydı..."