Kış yaklaşır, güneş önceki aylar kadar ısıtmaz, toprak kurur. Kuru topraktan ise su çekmek zordur. Ve ağaç yapraklarından vazgeçmeye başlar. Çünkü çok yaprak, bol su ihtiyacı demektir. Hal böyle olduğunda hayatta kalmak için yapraklarını birer birer döker. Ayakta kalmak için köklerine ve gövdesine odaklanır. Ağaç bilir, ihtiyaç her zaman eksik olan bir şeyi tamamlayarak karşılanmaz. Bazen bir ihtiyacı karşılamanın yolu fazla yükleri, yetişemediklerimizi bırakmaktır.
Biraz önce 7 Haziran 1913'te bir fayton kiraladığımı yazdım fakat bu cümle bile tam olarak gerçeği karşılamıyor çünkü üzerinden henüz dört ay geçmiş olsa da ve hâlâ aynı evde yaşıyor, aynı masada aynı kalemi kullanıyor olsam da o zamanki, 7 Haziran'daki ben, ben değilim artık.