"Unutmayın ki," der Epiktetos, "sizi küçük düşüren, sövse de dövse de karşınızdaki kişi değil, yaptıklarının küçük düşürücü olduğu kanaatinizdir." Bundan dolayı da "siz istemediğiniz sürece kimse sizi incitemez. Yalnızca incindiğinize karar verdiğiniz an incitilmiş olursunuz.".
Beni karşısında gördüğü anki bakışı ona dair en canlı ve büyük ihtimalle en acı veren görüntü olarak hatıramda kalacaktı. (...) Sadece bendim işte, bir bebekten büyükçe, bir çocuk. Bir çocuk insanı ne kadar ürkütebilir ki?
Olmamız gereken tek bir kişi var.
Hissetmemiz gereken tek bir varoluş var.
Her şey olabilmek için her şeyi yapmamız gerekmiyor çünkü zaten sonsuzuz. Yaşadığımız her an sonsuz olası geleceğe gebe.
Gerçek akışkandır. Hikayeyi örmenin her zaman başka bir yolu vardır, anlatının çarkına sokacak bir çomak bulunur daima. Şimdiye kadar hiçbir şey öğrenemediysem bile bunu öğrendim.