Zeynep Sude Boğa
@zeynepsud2
Oelander
öğrenci
ibnhaldun üniversitesi/ psikolojisi
İstanbul
İstanbul, 22 Nisan
78 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
Kısaca, çalışma daha çok lise ve üniversite öğrencilerinde çok daha fazla çalışmaların olduğunu söylemektedir. Depresyon, beden algısı ya da kaygı gibi sorunlarda anlamlı bir farklılık görülebilmesine rağmen kişilerin anlam bulmasında anlamlı bir farklılık görülmediğini söylemektedir. Toplama veya özet gibi bir makale olduğu için deneysel çalışmalarını bütünsel inceleyemedim, ama onun haricinde ACT’ın nerelere dokunabildiği, terapi süreçlerinin planlamalarının nasıl yapıldığı ya da terapi sürecinde nelerin kullanıldığına dair bir bilgi sahibiyim denilebilir.
Reklam
Kabul ve kararlılık terapinin odak noktası
Kabul ve kararlılık 3. Dalga davranışçı davranışçı terapiler arasında kendisini göstermektedir. (Hayra, 2016) Ana odaklanma söz konusu. Aşağıdaki gibi bir model sunmaktadır:
A: Accept: Düşünce ve duygularını kabul et, anı deneyimle
C: Choose-Commit: değerlere bağlı bir eylem seç
T: Take action: Eyleme geç
Bu makale Türkiye’deki 907 tezi elden geçirip 7 doktora tezi ve 3 makaleyi araştırmaya dahil etmiş. Benim için bu okulu tanımak adına atılmış güzel bir adım. Bu okulla ilk tanıştığımda klinik psikolojide gördüğüm ACT’ın Türkçesi olduğunu anladım. Kısaca Türkçesi kabul ve kararlılık olarak literatürde bulunmaktadır. En çok merak ettiğim ACT’ın klinik düzeyde müdahaleleri kimlerin üzerine olabileceği noktasıdır. Bu platformda da notlarımı paylaşmanın iyi bir fikir olacağını düşünüyorum.
Challenge 1: Uzaya Giden Tren
Uzaya Giden Tren Çocuk kitaplarını sesli dinlemek veya basılmış çocuk kitaplarını okumak tamamen farklı şeylerdir. Üstelik eğer kitap picturebook, yani resimli kitapsa dinlenilen kitap anlam bakımından mutlaka eksik kalacaktır. Bu sebeple yazdığım incelemenin tam isabet olduğunu asla söyleyemem.
Yazar hakkında ufak bir araştırma yaptığımda kendisinin bir öğretmen olduğunu fark ettim. Bu da kitabı anlamlandırmamda çok önemli bir etken oldu çünkü kitap tamamen öğretme ve hayal kurmayı öğretme üzerine yazılmıştı. Yazar sanki öğrencilerinin bir oturuşta yazım kurallarını, kelimelerin eski anlamlarını, yazım biçimlerini vs. öğretmek ister gibi bilgi bombardımanına tutmuştu. " Benim çocuğum/öğrencim okuyunca mutlaka bir şeyler öğrensin, okulunda işe yarasın." Diyenlerin aradığı kalem bu olabilir. Anlatım gücünün güçlü olduğunu düşünüyorum yazarın ancak illüstrasyon noktasında eksik kaldığım için sanatsal yönünden mahrum kaldığımı söyleyebilirim.
Kitap, bir öğretmenin öğrencilerine ödev vermesi ile başlar. Öğrenciler hikayenin en başında ilham almakta güçlük çekse de öğretmen öğrencilere ödevi takım işi ile çözmeleri gerektiğini söyler ve bu noktadan sonra işin seyri değişir. Öğrenciler artık toplanıp beraber tren seyahatini nerede geçirmek istediklerine karar verirler. Tüm bu karar süreci son derece eğitici geçer okuyucu için. Tabi bu noktada beni endişeye düşüren şeylerden biri küçük okuyucuların kendileri ile bir benzerlik veya bir paydaşlık görüp göremeyeceğiydi. "Çocuk Edebiyatına Eleştirel bir Bakış" kitabında da bahsedildiği gibi çocuklar eserleri okurken kendi tecrübelerine benzer tecrübeler ile karşılaşmak isterler. Buldukları takdirde okumanın keyfi artar ve belki kendileri de bir ders çıkarıp kendi gelişimleri için didaktik mesajlar almaktan çok kendilerine bir şeylerÇocuk Edebiyatı
Uzaya Giden Tren Çocuk kitaplarını sesli dinlemek veya basılmış çocuk kitaplarını okumak tamamen farklı şeylerdir. Üstelik eğer kitap picturebook, yani resimli kitapsa dinlenilen kitap anlam bakımından mutlaka eksik kalacaktır. Bu sebeple yazdığım incelemenin tam isabet olduğunu asla söyleyemem.
Yazar hakkında ufak bir araştırma yaptığımda kendisinin bir öğretmen olduğunu fark ettim. Bu da kitabı anlamlandırmamda çok önemli bir etken oldu çünkü kitap tamamen öğretme ve hayal kurmayı öğretme üzerine yazılmıştı. Yazar sanki öğrencilerinin bir oturuşta yazım kurallarını, kelimelerin eski anlamlarını, yazım biçimlerini vs. öğretmek ister gibi bilgi bombardımanına tutmuştu. " Benim çocuğum/öğrencim okuyunca mutlaka bir şeyler öğrensin, okulunda işe yarasın." Diyenlerin aradığı kalem bu olabilir. Anlatım gücünün güçlü olduğunu düşünüyorum yazarın ancak illüstrasyon noktasında eksik kaldığım için sanatsal yönünden mahrum kaldığımı söyleyebilirim.
Kitap, bir öğretmenin öğrencilerine ödev vermesi ile başlar. Öğrenciler hikayenin en başında ilham almakta güçlük çekse de öğretmen öğrencilere ödevi takım işi ile çözmeleri gerektiğini söyler ve bu noktadan sonra işin seyri değişir. Öğrenciler artık toplanıp beraber tren seyahatini nerede geçirmek istediklerine karar verirler. Tüm bu karar süreci son derece eğitici geçer okuyucu için. Tabi bu noktada beni endişeye düşüren şeylerden biri küçük okuyucuların kendileri ile bir benzerlik veya bir paydaşlık görüp göremeyeceğiydi. "Çocuk Edebiyatına Eleştirel bir Bakış" kitabında da bahsedildiği gibi çocuklar eserleri okurken kendi tecrübelerine benzer tecrübeler ile karşılaşmak isterler. Buldukları takdirde okumanın keyfi artar ve belki kendileri de bir ders çıkarıp kendi gelişimleri için didaktik mesajlar almaktan çok kendilerine bir şeylerReklam