zeynep
@zeynepulucay
Şu anda okuduğu kitap
“beni mutlu ve rahat görüyorsunuz, değil mi? fakat bakınız işte ağlıyorum… demek ki ne mutlu ne rahatmışım, oh, rahat değilim; hiç, hem de hiç değilim. mutluluk nerede?” ve açıklama yapmak gerekince hiçbir şey söyleyemeyeceğini ve ciddi bir sebep bulamayacağını görerek bunalıyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
zaten ben hiçbir şeyden memnun olmamak nasibiyle doğmuş değil miyim?
bütün başarıları birer hüsran ve azap olan kendi hayatının, uzun uzun arzu edilmiş, çalışılmış, kazanılmış zaferlerinde bile böyle kuvvetli, böyle fedakar, böyle şefkatli sıcak bir samimiyet hamlesine ulaşamamıştı.
hayatın en memnun olduğu zamanda bile, ruhundaki eksiklik hissi bir başka ihtiyaçla dağlanıyor.
dudaklarını gözlerime dokundurduğun zaman bütün canımın koşa koşa gelip toplandığını, orada sana kavuşmaktan mutlu olarak kaldığını hissediyorum.