"Aşk ağacının meyvesi fakr, yoksulluk ve dünyadan yüz çevirmektir. Kimde bu arzu varsa, bunu kabul edip itaatkâr olsun.
Aşk bir gönülde konaklayınca, o kimsenin canının varlıkla olan ilgisini keser.
Bu dert insanı kanlara bular, perdeden baş aşağı düşürür.
Bir an bile insanı kendi haline bırakmaz. Önce onu öldürür, sonra döktüğü kanın diyetini verir.
Ona bir yudum su verecek olsa, eziyetle verir. Bir parça ekmek verecek olsa, kanla yoğurur da sunar.
...
İnsan tehlike denizine düşünce, eziyetsiz bir lokma ekmeği nasıl yer?"