Duyduğum acı gündelik işlerle uğraşmama engel oluyor demek bana ikiyüzlüce geliyor. Hatta tam tersine: Bu işler acımı dindirmiyor belki, ama zihnimi dağıtıyor, beni oyalıyor.
Sayfa 8 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hüzün, doğduğumdan beri her yeni odanın, yani her odanın yaydığı, solunması imkânsız bir koku gibiydi; yaşadığım odada ise, ben yoktum; düşüncem başka bir yerde kalır, yerine alışkanlığı gönderirdi.
(...)Saldırı yasaları karşı saldırı yasalarına hükmettiğinden, kişiliğimin pürüzlerine takılıp yaralanmamak için hepsi kendi kişiliklerinin aynı yerinde aynı şekilde siperleniyor, buna karşılık, benim boşluklarımdan yararlanıp dolduruyorlardı. Ben bu boşlukların sebep olduğu çıkıntıları tanımadığım gibi, boşlukları da tanımıyordum çünkü adı üstünde, boşluktular. Ne var ki hizmetkârlarım yavaş yavaş bozularak bu boşlukları bana öğrettiler. Onların hiç sektirmeden edindikleri kusurlardan, ben mizacımın değişmez kusurlarını öğrendim, onların kişiliği, bir anlamda kendi kişiliğimin negatifini gösterdi bana.
Çabamın ne kadar boş olduğunu nesnesinin değişkenliğinden anlıyor, hiç ihtimal vermediğim halde ne kadar muazzam bir çaba olduğunu görüyordum; tıpkı nevrozlu bir hastaya yorgun olduğu söylendiğinde, yorgunluğunun iki kat artması gibi.