Seni mutlu etmeyi vadedenler, kendileri daha az mutsuz olabilsinler diye yaparlar bunu. Senin acılarına muhtaçtırlar, zira o olmasa hayatın bir anlamı kalmayacaktır onlar için. Başkaları için yaşadığını söyleyen kimselere güvenme.
İnsanların içsel yaşamları süreksiz, belirsiz, kopuk kopuk ve zaman zaman da kaotiktir. Kısmi de olsa özfarkındalık sahibi bir benlik değil, sadece birbiriyle az çok ilintili bir yaşantılar yığını söz konusudur. Biz insanlar zaman zaman parçaların birbirini tutmadığı bölük pörçük hayatlarımızı hayaletler gibi bir görünüp bir kaybolarak katederken, bir benlikten yoksun olan kediler her daim kendileridir.
... güzelliği bir şeyin kendisinde değil, gölgelerin desenle rinde, o şeyin bir başka şey üzerinde yarattığı aydınlık ve karanlıkta buluruz. Fosforlu bir mücevher karanlıkta parıltısını saçıp rengini gösterirken, gün ışığında bütün güzelliğini yitirir. Gölgeler olmasaydı, güzellik de olmazdı.
Gel gör ki, insanlar fikirler uğruna ölmekte benzersiz oldukları gibi, fikirler uğruna öldürmekte de rakipsizdirler. İpe sapa gelmez fikirler uğruna ölerek ve öldürerek hayatına anlam katmaya çalışmış ne çok insan vardır.