Zeynep Polat
@zeypolat
64 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabı okurken ilk başta nereye sürüklendiğini kitabın kendi kendi bile bilmiyor diye düşündüm çünkü bir noktada cidden her şey birbirine girmeye başladı. O kısımları okumak zordu açıkçası, hayatın olağanlığının dışına çıkılmış gibiydi. Ortada bir ölüm olması, o ölümün böylesine hiçbir şey hissettirmemesi. Anlayabiliyorum aslında, o kişinin olmaması daha rahat hissettirdiği için böyle hissettiriyordu ama yine de bir ölümün böyle işlendiği kurgulara uzak hissediyorum kendimi. Bu dünyada ölüm hariç her şeyin bir çözümü olduğuna inanıyorum yani her şeyin sonu.. Sonundaki iki kişinin de bağlı olduğu bir şeyle aralarında bağ oluşması çok hayatın olağan akışı içindendi bence. Genel olarak sevdiğim bir kurgu oldu, zorbalık ve zorbalığın nasıl yayıldığıyla alakalı güzel bir kurgu.
Reklam
birkaç yıl önce merak ettiğim ve 10 puanları gördükten sonra en azından biraz okuyayım dediğim o kitap. sanırım türü dark romance'e kayıyor. benim gibi dark romance hiç sevmiyorsanız ilginizi çekeceğini düşünmem, yazım dili fena değildi bence ama okurken o kadar irite oldum ki zevk vermedi. sonunun bağlanışını beğendim bir de.
kitap 2018 gibi bir zaman diliminde insanlarda görüp merak ettiğim için okuduğum bir kitap. asla beklediğimi bulamadığımı söylemeliyim öncelikle. ana karakterin sürekli ben farklıyım diye herkese üstten üstten bakması rahatsız ediciydi. sürekli başkalarının düşüncelerini yargılarken kendine çifte standart uyguluyordu mesela bir noktada bir kızın taç ya da prens için diğer kızlara kötü davrandığı için gitmesi gerektiği konusunda diretti ama kendisi prensi aldattı?! zaten sürekli olarak kararsızlığı da cinnet geçirticiydi; madem iki kişiyi de sevdiğini düşünüyorsun o zaman ikisine de umut verme, karar verene kadar da ikisine de seninle aramızda farklı bir şey var deme. ayrıca kitapta merak ettiğiniz soruların da hiçbirine yanıt bulamıyorsunuz, zaten kitaptaki konu prensle evlenecek kişiyi seçmek ama elenen kızların neden elendiğine dair hiçbir fikrimiz yok?! geldikleri gün bir anda yedi kişi eleniyordu sanırım ve nedeni neydi?! ana karakter daha ne istediğini bilen ve prens ya da taç için savaşan biri olsaydı çok entrikalı ve saray içi olaylar da ilgi çekici olabilirdi, böyle ben farklıyım diye diye hiçbir şey okumadık gibi oldu. ama kitabın sonunda yazarın teşekkür yazısında okurlara, umarım sizi farklı şekillerde mutlu etmiştir diye bitirmesi tatlıydı.
kitabın konusunu fantastik zannederken bir aşk romanıyla karşılaşmayı hiç beklemiyordum. ada hakkında bir şeyler öğrenmeyi beklerken sürekli sürekli iki kişinin ne hissettiğini okumak, aşk kurguları okumayı sevsem bile sıktı. çünkü hani bir adaya düşmüşüz ve her an ölebiliriz, bu hissiyatı çoğu sahnede verememiş yazar. ölümleri okumak ayrıca tuhaftı çünkü bir anda ufacık bahsedilip sonra hemen başka sahneye atlanıyordu. ikinci kitap daha fazla bilgi sunuyormuş sanırım adayla alakalı ama devam etmem.
çok yoğun bir dönemimde hızlıca okuduğum kitap. beğendim ama belki de daha sakin bir dönemimde okusam daha çok beğenirdim. Violet ve Finch'in kitaplardan alıntıları, gezileri, aldıkları şeyler ve yerine bıraktıkları şeyler.. kitabın devamında bize anlatılan her şeyin aslında bir anlamı olduğundan bahsedilmesi. özellikle sonda Violet'ın ailesiyle konuştuğu kısımlar çok güzeldi, gözüm doldu hatta ağladım. yazar kendi düşüncelerini aktarmış gibi geldi o kısımda. arka sayfadaki yazarın notu kısmını okuyunca aslında kendi hikayesinden esinlenmiş gibiydi. ileride tekrar okur muyum bilmiyorum ama altını çizdiğim cümleleri okumak için tekrar elime alacağımı biliyorum.
"rengarenksin tek bir rengin içinde, hem de tüm parlaklığınla."
