zeynep cosgun
@zeyvae
ne zaman düşsem bu yalnızlığa, kitaplar koştu hep yardımıma
Şu dünya, sevgi denen şeyi kimsenin şiddetin en adi ve aşağılık biçimlerinden ayırt edemediği kadar kötü bir yer olabilir mi?
Reklam
Kimsenin sevgisine değer olduğunu düşünmemişti Marienne. Ama şimdi yeni bir hayatı var, ilk anı da bu ; Marienne üzerinden yıllar geçtikten sonra bile aynı şeyi düşünecek : Evet, o andı işte, hayatımın başladığı an o andı.
Onunla yalnız kalmak, bir kapıyı açıp normal hayatı terk etmeye ve kapıyı arkasından kapatmaya benziyordu.
Marienne gerçek hayatın çok uzakta bir yerde olduğu ve onsuz gerçekleştiği hissine kapılmıştı ; yerini öğrenebilecek, bir parçası olabilecek miydi, bilmiyordu.
Reklam