zeynep cosgun

zeynep cosgun
ne zaman düşsem bu yalnızlığa, kitaplar koştu hep yardımıma
antalya
2 Eylül 2005
37 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Dört duvar, bir çatı; ev. Birini evin yaparsan, o ev yeterince büyük bir depremde yıkılabilir, altında kalırsın.
Üstesinden geldiğin kötü anıları anlatırken gözünü bile kırpmazmışsın...Unuttuğundan değil, dönebilsen geçmişe; çocukluğuna kalkan o eli kırabilecek güçte olduğundan artık.
Ateş yoluna ışık belki ama dokunsan yanarsın. Uzansan sen şimdi yarama, sol yanıma; kan akıtır, tuz basar, yakarsın.
Bir çiçeği büyüten sevgi insanı değiştiremez mi sanıyorsun?
"Ben, sen olmuşum. Seni terk etmek, kusursuz bir intihar olurdu."