Tevrat'ta şunlar yazılıdır:
Ey kulum, Benden hiç utanmıyor musun?
Dostların sana bir mektup gönderdiklerinde, yolda yürüyorsam durur, bir kenara çekilir, oturup onu okursun.
Hiçbir şeyini kaçırmayayım diye harf harf okur ve düşünürsün.
İşte bu da Benim sana gönderdiğim mektubum!
Bak, Ben orada sözlerimi nasıl açıklıyorum, sana defalarca tekrarlıyorum, onları derinlemesine düşünesin istiyorum!
Sende hiç sıkılmadan onu bir kenara bırakıveriyorsun!
Acaba dostlarından daha mı az önemliyim Ben?
Ey kulum, dostlarından daha mı az önemliyim Ben?
Ey kulum biri seni ziyarete geldiğinde, her şeyi onun için bir kenara bırakır ve onu bütün kalbinle dinlersin!
Birisi gürültü edecek ve onu duymanı engelleyecek olsa, ona susmasını söylersin!
Bak, işte Ben sana gelmişim, seninle konuşmaktayım, sense kalben Benden uzaklaşmaktasın!
Senin için Ben arkadaşlarından daha mı önemsizim?
Belli ki yeni gün, yeni olaylara gebeydi. Öyle değil midir zaten? Her yeni gün, yeni olaylara gebe değil miydi? Öyleydi ve bu günün doğumunda yepyeni şeyler vardı.