Zeynep
@zeze_can
95 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
İnsanın başkalarında en çok sevdiği yine kendisidir. Bir başka insanda kendime rastladığım zaman gücüm artıyor, sanki ikimizin içindeki birbirinin aynı güçler birbirine ekleniyor ve sempati de benim için mutlulukla aynı anlama gelen bu güç artışına doğru bir istek, bir eğilimmiş gibi görünüyor.
Reklam
Hakkımda bir yargya varmadan önce beni tanımak, bir parça anlamak, doğuştan aklı başında olan benim gibi birini hangi koşulların acayip bir adam haline getirdiğini bilmek gerek. Bizler, bildiğiniz gibi, iki faktörün ürünüyüz bunlardan biri kalıtsal özelliklerimiz ya da hayat sahnesine çıkarken beraberimizde getirdiğimiz kozlar, diğeri ise üzerine dokunan her şeyin iz bıraktığı ve o izi koruyan plastik bir malzemeymişiz gibi bizi değiştiren, biçimlendiren durumlar ve koşullardır. Durumlar ve koşullar benim için hep acılarla dolu oldu, herkes gibi söyleyecek olursam ben dert içinde yoğruldum: Bildiğim her şeyi, bedelini ödeyerek öğrendim, bunun da pekâlâ farkındayım, o yüzden bu konuyu ara sıra biraz keskin bir biçimde dile getiriyorum. Kimi zaman çok kesin konuşur gibi görünüyorsam nedeni, cok acı çektiğimden ötürü benim kadar çekmeyenlerden çok daha fazlasını bilmem, hayat konusunda ister istemez onlardan daha iyi konuşacağıma inanmamdır.
Artık acı çekmiyorum, hiçbir şey hatırlamıyorum, hiç aldırmadan bir zamanlar taparcasına sevdiklerimin yanından geçip gidebilirim.
Puan vermedi·152 syf.·
2024 1. kitabı
Herhangi bir giz senin içinde hapis kaldığı sürece, kölendir. Ama başkasına açtığın an, sen onun kölesi olursun.
Reklam