Özgür PEKGÜZEL
@zgrpkgzl
4 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Ne yapmayı istemediğimi biliyordum, oysa ne yapmak istediğimi bilmiyordum.
Sayfa 376
Reklam
"ne yaptın oğlum bunca yıl?" diye sormuştu kadın. o da "hiç" demişti. "durdum öyle."
"peki, şimdi ne yapacaksın?"
"yoruldum durmaktan, bir şeyler yapacağım işte."
"iyi de ne?"
"daha yeni geldim be ana, pişman etme adamı!"
yasin, hiçbir şey yapmayacak ve durmaya devam edecekti. ölene kadar. sonra biraz da orada duracaktı. toprağın altında. sonra da yok olup gidecekti. hiç gelmemiş gibi. dünya üzerindeki bütün insanlardan farklı olarak. çünkü bütün insanlar bir şeyler yapmış, yapıyor ve yapacaktı. hatta öldükten sonra bile. bazıları cennete gidecek, bazıları doğaya karışacak, bazıları da yeniden doğacaktı. kimse yasin kadar yok olup gitmeyi göze alamıyordu. kimse, bir iz bırakmadan kaybolmaya cesaret edemiyordu.
dünyadan gelip gectiklerine birilerinin tanıklık etmesi şarttı. varlıklarını süslemek için. yasin hariç, herkesin, bir ölümsüzlük planı vardı. ama yasin fazla ölü görmüştü. hayatı boyunca bir savaş alanında yaşamış gibi. dünya üzerinde hayatta kalan son insan kadar ölü görmüştü. belki de bu yüzden yok olup gitmekten korkmuyordu. var olmaktan yeterince korktuğu için...
Sayfa 261
