"Defnettiğimiz insanlar vardır, ama dahası, yüreğimizi kefen gibi saran, anısı her gün çarpıntılarımıza karışan sevdiğimiz insanları da toprağa veririz; onları her solukta düşünürüz, içimizde aşka özgü, hoş bir ruh göçü yasasıyla yer ederler."
"Besleneceği gıdadan yoksun kalan yürek kendi kendini kemirmeye başlar ve ölüm olmasa bile, ölümü önceleyen bir aşamanın tükenmişliğini hisseder. Doğa uzun süre yanıltılamaz; en ufak bir olayda çılgınlığa benzeyen bir enerjiyle şaha kalkar."
"Özü itibariyle alçakça olan insani zaaflar dur durak bilmez; dün onlara verdiklerinizi bugün, yarın, daima tekrar isterler; ödünlerle gelişir ve bu ödünlerin kapsamını da genişletirler. Güç bağışlayıcıdır, gerçeği kabullenir, adil ve dingindir; oysa zaaflardan kaynaklanan tutkular acımasızdır; çaldıkları meyveleri masada yiyebileceklerine tercih eden çocuklar gibi davranabildiklerinde mutlu olurlar."