ZKivilcim
@zkivilcim
44 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Geçen SalıEdebiyat
Çok beğendim ve kesinlikle tavsiye ediyorum. Borchert'in ölümünün hemen ardından yayınlanan kısa öykülerinin "An diesem Dienstag" başlıklı bu derlemesi daha önce Kamuran Şipal çevirisiyle ve "Bu Salı" başlığıyla 1965'de yayınlanmış. Mayıs 2023'te Everest yayınlarından çıkan "Geçen Salı" da ise her öykünün çevirmeni farklı. Yayıma hazırlayan Nilgin Tanış Polat bu yeni çevirinin nedenini ve amacını şöyle açıklamış:
"Çevirmenin öncelikleri ve seçimleri metni şekillendiren en önemli unsurlardır ve bu nedenle farklı zaman dilimlerinde farklı çevirmenler tarafından yapılan çevirilerin farklı bakış açıları ve yorumlar sunması doğaldır." "Ortaya koyduğumuz bu yeniden çevirinin, yirmili yaşlarında hayata veda eden genç bir yazarın öykülerini yirmili yaşlarında olan çevirmenlerden okumak isteyen okurlar için bir seçenek oluşturmasını önemsiyor ve farklı bir yaklaşım getirmeyi amaçlıyoruz."
Birden çok hikayede kendini gösteren Timm dikkatimi çekti ve bir hikayede kulakları bir diğerinde kaşığı olmayan tanrı.
Bence çok başarılı olmuş. Seçmek zor ama sevdiğim öyküler "İsa artık devam etmiyor", "Geçen salı", "Geceleyin sıçanlar da uyur", "Upuzun cadde boyu".
Umarım Borchert'in oyunlarını Türkiye'de sahnede izleyeceğimiz zamanlar da yakındır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kawata'dan okuduğum ilk kitap. Beğenmedim. Tam bir hayal kırıklığı oldu benim için.
Japon edebiyatından Karlar Ülkesi'ni okunacağınıza tercih ettiğiniz döneme bağlı olarak, Yukio Mişima'dan "Bir Maskenin İtirafları"nı, Kobo Abe'den "Kumların Kadını", Jun'ichiro Tanizaki'den "Anahtar" veya Sayaka Murata'dan "Kasiyer"i okumanızı tavsiye edebilirim.
Seni İçime GömdümEdebiyat
Kitabı çok beğendim. Hakkında yazılanları okuduğumdan beklentim yüksekti, ama ilk sayfadan son sayfaya kadar beklentimin de üzerinde olduğunu söylemeliyim.
Andrew Jolly'nin kim olduğunun bunca sır kalmasının nedeninin mahlas isim olduğunu düşündüm. Ancak internetten bakınca gördüm ki Jolly bu isimle kitabını imzalamış ve kitaba kapak yazısı yazan bir şaire armağan etmiş.
Önceki incelemelerde yazılanları tekrar etmemeye çalışarak yazmaya çalışacağım. Roman, aşkın iki insan arasında olduğu kadar veya ondan çok insanın kendi hayatıyla kurduğu ilişki olduğunu anlatıyor diye düşündüm ben.
Romanda bedenler merkezde. Öncelikle taşınan ölü kadın bedeni. Ama bu ölü bedenin çevresinde mücadele eden kendini ve birbirini ölesiye yaralayan erkek bedenleri... Ölü kadın dışında romandaki tek dişi beden genç seks işçisinin bedeni.. Tasvirler çok güçlü.
Ben doğa tasvirlerinden sıkılırım romanlarda. Bu romanda kesinlikle bir istisna oldu. Tek bir kelime bile fazla değil.
Karısının ölü bedeninin çok uzun süre kokmamasının özel bir anlamı olduğunu düşündüğümden kokmaya başladığı anın da sembolik bir anlamı var mıydı diye merak ettim.
Ve son olarak roman bizim coğrafyamızda gömülemeyen, gömülmesine izin verilmeyen bedenleri de aklıma getirdi. Türkiye'de kişilerin yakınlarını gömebilme hakkının güncel olarak ihlal edildiği vakalar çok sayıda. Ölüye saygı adında bunun ölü bedenlere adalet için mücadele eden bir inisiyatif de var ülkemizde.. ne kadar acı..
Nekropolitikadan çok uzaklaştığımız, herkesin sevdiği, aşık olduğu bedenleri kendini ve o bedeni huzura kavuşturacak şekilde gömebildiği günleri yakında görebilmek dileğiyle.