Hayat aslında zıtlıkların uyumla dans etmesi gibi. En çok sevdiğinden nefret edersin, en mutlu olduğun anı acıyla hatırlarsın bazen mesela. Bu sürekli değişen hislere, anlara, hayata- zıtlıklara alışabilen insanlar mutlu olabilirler. Ama her şeyin farkına varan hassas insanlar, hayatın akışına ayak uyduramayan, zorunlu ritimle dans edemeyen insanlar mutsuz olmaya mahkumdur.