Hayatım dayanılmaz bir hal almıştı. Yalnızlık ve hiçbir şey yapmamanın verdiği kasvetli bir ruh haline kapılmıştım. Yalnız kaldığım her an aşkım ruhumun daha derinlerine işleyerek içimi alev alev yakmaya devam ediyordu.Bu durum gün geçtikçe daha acı verici olmaya başlamıştı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
… ikinci bir kişilik gibi onunla birlikte hep var oldu. Alınacak bir öç, görülecek bir hesap, kavuşulacak bir sevgili, dinmeyen bir özlem gibi karmaşık duygulardan ne varsa daha, hepsi oydu.
İkimizin mutlu olacağını hayal etmek zordu. Hayatımdaki diğer her şey gibi olacağını, yani zor ve hüzünlü olacağını düşünüyordum; çünkü kendim zor ve hüzünlü biriydim. Ama artık öyle değilim, belki hiç olmamışımdır. Hayat sandığımdan daha değişkenmiş. Uzun bir zaman üzüntülü geçtikten sonra mutlu da olabiliyormuş hayat. Ya biri ya öbürü olmak zorunda değilmiş, "kişilik" adı verilen bir yolu tutturup sonuna kadar öyle gitmiyormuş.