Nevermoor'un üçüncü kitabı Ruhkoparan, yanlış hatırlamıyorsam, güz döneminin son gününden itibaren birkaç ay süren bir macerayı konu alıyor.
Wunhayvanlar, nereden geldiği bilinmeyen bir hastalık yüzünden vahşileşmeye ve etraftaki herkese saldırmaya başlıyorlar. Bu sırada Wundersmith güçleri ile ilgili her gün yeni bir şey öğrenen Morrigan, kendisini vahşileşen Wunhayvan saldırılarının ortasında buluyor.
Dilimize çevrilmesini büyük bir heyecanla beklediğim Ruhkoparan, beni bir tık bile hayal kırıklığına uğratmadı desem yalan olur. Yanlış anlaşılma olmasın, kitabı çok sevdim, okurken çok keyif aldım ve her sayfasını büyük bir heyecanla okudum ama kitapta pek de bir şey olmadı. Serinin ara kitabıydı. Ruhkoparan'ın ilk yarısı Mor'un Wundersmith güçlerini geliştirmesi ve oraya buraya yaptığı gezilerle geçti. Bunları okumak da çok keyifliydi ama kitabın bütün olayı son 200 sayfaya sığdırılmıştı. Bu da diğer 200 sayfayı biraz yavan kıldı benim gözümde.
Ayrıca kitabı bitirince siz de fark edeceksiniz, Ruhkoparan'ın bu kadar uzatılmış olmasının sebebi dördüncü kitap için yol yapmak. Kitapların serinin bir sonraki kitabı için yazılmasından pek hoşnut olmuyorum. Ee bu sebeple de Ruhkoparan'dan birazcık puan kırdım. Yine de büyük bir keyifle okudum kitabı.
Zootopia filmini çok seven biri olarak Ruhkoparan'ın konusu bana o filmi hatırlattı. Ay keşke bu konu hakkında daha fazla kitap yazılsa. Gerçi o zaman da tadı kaçar, bilemedim.
5/10
2018 5. kitabı
Bir bilim insanı olsanız ve test etmek istediğiniz şöyle bir teoriniz olsa: "Bütün bir milletin yalnızca fiziksel gelişimi değil, aynı zamanda ahlak anlayışı, ağırbaşlılığı, yetenekleri ve hatta siyasi düşünceleri molekül sorunundan başka bir şey değil." Neler yapardınız? Sonuçlar nasıl çıkardı, olumlu, olumsuz, yoruma dayalı? Kitap bu ihtimal üzerinden gidiyor ve size kısa bir hikayecik sunuyor.
Kitap 1872 yılında basılmış. Yani yaklaşık 150 yıl önce. Şu anki teknolojiler olmadan, bizler (en azından benim gibiler) bu kadar çok bilimkurgu okumamışken, izlememişken, gözlerimiz bu kadar şey görmemişken elimize bu kitabın geçtiğini düşünün. Tek kelimeyle şok edici, büyüleyici gelirdi. Büyük olasılıkla ben, "Nasıl hayal gücü bu!" diye hayretle arkadaşlarıma anlatır, bir ihtimal oyunu içerisinde uzun uzun sohbet ederdim. Ancak şu yüzyıl için, Doctor Who'dan Fringe'e envai çeşit kurgu izlemiş birisi olarak, beni çok tatmin edemedi kitap. Yine diyorum ama, dönemi için kesinlikle büyüleyici, beyin açıcı.
Ayrıca, kitabı okurken beni yoran bir özellik olarak, kitapta çok fazla müzik terimi var. Evet, yapılan benzetmeler çok hoş duruyor, ancak bir süre sonra, bu terimlere karşı bilginiz yoksa sürekli bir "Bu da ne demek? Şu da neydi?" diye sürekli bakmak zorunda kalıyorsunuz. İş Bankası'nın yayınında var bu açıklamaların çoğu ama, yine de yorucu geldi bana.
Son olarak, deneye maruz kalan ve sakinlikleriyle ağır hareketleri dikkat çeken ahali bana, “Zootopia” adlı filmdeki “koala”ları hatırlattı. Filmi izleyenler, koalaların devlet memurlarını ve onların ağır hareketlerini temsil ettiklerini anımsayacaklardır :)
Sonuç olarak, bilim kurgu ile yeni ilgilenmeye başlayanlar ve çocuklar için okunası bir kitap. Ancak kurguyla haşır neşir olanlar için hafif kalabilir. İyi okumalar
